İstanbul's inflation is 3.5 points above the Turkey average. If you are setting up a project budget here, the number that matters is this difference.

Temmuz verileri iki farklı rakam gösteriyor. Türkiye genelinde yıllık tüketici enflasyonu yüzde 31,75; İstanbul'da yüzde 35,20.

Aradaki fark yaklaşık 3,5 puan ve her yıl tekrarlıyor. Bir İstanbul projesinin bütçesi ülke geneli oranına göre kuruluyorsa — ki alışılmış yöntem budur — eksik hesaplama sözleşmenin imzalandığı gün başlıyor.

Talep değil, maliyet baskısı

Tüketici enflasyonu geçen yıla göre geriledi, ancak üretici enflasyonu yükseldi: yüzde 24,2'den yüzde 27,8'e. Girdi maliyetleri satış fiyatından hızlı artıyor ve müteahhit kar marjı sıkışıyor. En riskli yer, uzun vadeli sabit fiyatlı sözleşmeler.

Enerji, en yakın tehdit

Elektrik, gaz ve buhar tek ayda yüzde 9,65 arttı; enerji yüzde 4,83. Kaynağı Hurmuz Boğazı'ndaki aksama ve bölgesel risk olduğu için geçici olması beklenmiyor. Devam eden projelerde enerji fiyat eskalasyon maddelerini gözden geçirmek bugün değerli.

Alıcı için anlamı

İnşaat malzemeleri toptan fiyatlarda aylık yalnızca yüzde 1,29 arttı — genel endeksin (yüzde 1,55) altında. Buna karşılık tüketici endeksinde konut grubu yüzde 2,25 yükseldi. Girdi ile çıktı arasındaki bu makas şu an yapımcının lehine, ancak enerji maliyeti payın bir kısmını yiyor.

Bir başka işaret: metalik olmayan mineral ürünler — çimento, cam, seramik — PMI'da 50,3'e ulaşarak eşiğin üzerine ilk kez çıktı. Bu genellikle inşaat talebinin kendisinden önce görünür.

Yapısal bir not: IMF lirayı yüzde 12,1 aşırı değerli buluyor. Döviz ödeyip lira maliyeti taşıyan bir alıcı için bu risk lehte çalışıyor.